W XVI w. miejscowość pojawiła się w literaturze za sprawą Jana Kochanowskiego, który we fraszce „Do starosty muszyńskiego” wychwalał smakowane tu wino (zapewne węgierskie). Tytułowy starosta to Stanisław Kępiński, który w tym czasie zarządzał tzw. Państwem Muszyńskim. Stolica tego państwa mieściła się w Muszynie. Po I rozbiorze Polski dobra biskupie zostały skonfiskowane, a miejscowość znalazła się w granicach zaboru austriackiego.

Przypuszczalnie już we wczesnym średniowieczu w dolinie Białej Lądeckiej, na skrzyżowaniu traktów handlowych, tzw. Solnej Drogi i szlaku na Morawy, powstał plac targowy, a następnie osada. Natomiast wyżej wokół ciepłych leczniczych wód utworzono zdroje.

Fenomen hipnozy ekscytował naukę od dawna. Istnieją przesłanki świadczące o tym, że hipnozą posługiwali się już kapłani różnych starodawnych kultur. Właśnie w hipnozie, lub też w pokrewnym jej śnie inkubacyjnym, odbywały się misteria lecznicze, w których pacjenci odzyskiwali zdrowie, równowagę psychiczną, wyzbywali się nałogów, agresji.

Najstarsza pisana historyczna wzmianka o tutejszej osadzie pochodzi z 1354 r. W XVI w. kronikarz z Nachodu – Ludwik, podaje przyjętą w Czechach nazwę Čermenské Lázně. Wiadomości o istniejących źródłach wód mineralnych pochodzą z 1580 r. i już w 1636 r. zbudowano pierwsze urządzenia kąpielowe.

Stomia, choć dla pacjenta na pewno jest kłopotliwa i powoduje niemały dyskomfort, pozwala osobom śmiertelnie zagrożonym chorobami jelit na normalne egzystowanie.

Jeszcze do niedawna badania nad fenomenem oddziaływań magnetycznych nie cieszyły się zbytnią popularnością, gdyż sama metoda kojarzyła się raczej z magią i znachorstwem.

Egipcjanie zalecali upusty krwi w celu wydalenia „krwi zepsutej”. Zabiegi te przeprowadzano poprzez nacinanie i nakłuwanie skóry oraz przystawianie pijawek.

Na fobie, jąkanie i mdłości

Tomografia pozytronowa – nowoczesna technologia obrazowania – dowodzi, iż nie istnieją różnice między tym co robimy, a tym co jedynie sobie wyobrażamy, że wykonujemy. W mózgu następuje identyczna reakcja, pobudzane są te same receptory.

Litoterapia była powszechnie stosowana w starożytności. W Grecji osobom cierpiącym na łamliwość kości zalecano picie wody z dodatkiem sproszkowanych minerałów, zawierających w swoim składzie wapń. W Indiach na choroby skóry stosowano okłady z pereł. Przewlekle chorym podawano sproszkowane kamienie zawierające mikroelementy.