Te dwie rośliny, choć łączy je wspólna nazwa, mają działanie tak odmienne, że w poradniku Ożarowskiego jedną od drugiej dzieli 158 stron. Bierze się to z ich łacińskich nazw: Brassica nigra – to gorczyca czarna, Sinapis alba – biała. W językach zachodnioeuropejskich położono nacisk na ich zastosowanie przy produkcji musztardy i po angielsku nazywają się black mustardi i white mustardi, po francusku – moutarde noire i seneve blanc. Z czego notabene wynika, że Francuzi do produkcji musztardy używali gorczycy czarnej. Są jeszcze inne gatunki – np. nasza podobna do białej gorczyca polna, zwana ognichą, czy szeroko rozpowszechniona w Azji Średniej gorczyca modra, zwana sarepską lub chińską – nas jednak interesują głównie czarna i biała.

Papaja. Owoc wielkości głowy ludzkiej, o żółtopomarańczowej skórce, miękkim, słodkim i soczystym miąższu, konsystencji masła, tyle że bez tłuszczu. W miąższu znajdują się liczne błyszczące, czarne nasiona wielkości pieprzu, zapachem przypominające rzeżuchę i mające ostry smak ze względu na zawartość oleju gorczycznego. Miąższ jest prawie pozbawiony kwasów i tym smaczniejszy, im bardziej pomarańczowy. Sok mleczny rośliny zawiera enzymy profeolityczne – papainę i chymopapainę, które pomagają w kłopotach trawiennych.