|
Laboratoryjne analizy krwi i moczu to najczęściej wykonywane badania. Przede wszystkim dlatego, że często już na ich podstawie lekarz jest w stanie określić przyczyny dolegliwości pacjenta.
Wyniki analizy moczu mogą pomóc w rozpoznaniu m.in. chorób dróg moczowych, nerek i wątroby, w diagnozie cukrzycy i żółtaczki.
Badanie określa prawidłowość wydzielania przez nerki, pozwala na oznaczenie obecności ponad 100 różnych substancji. Ocenie podlegają cechy fizyczne (barwa, przejrzystość, zapach, odczyn, ciężar właściwy, osmolalność, czyli zdolność zagęszczania moczu), cechy chemiczne (cukier, białko, urobilinogen, bilirubina, ciała ketonowe) oraz osad moczu (nabłonki, krwinki białe, krwinki czerwone, wałeczki, lipidy, śluz, bakterie, grzyby, pasożyty, składniki mineralne).
W specjalistycznym badaniu moczu można m.in. określić parametry wydalania: elektrolitów – np. sodu, potasu, wapnia, magnezu i fosforanu, końcowych produktów przemiany materii (tzw. związków azotu): mocznika, amoniaku, jonu amonowego, kreatyniny i kwasu moczowego, wielkość filtracji kłębkowej, wydalania hormonów lub ich metabolitów – np. hormonów nadnerczy (kortizol, adrenalina) i hormonu wzrostu (GH).
Przed badaniem
W dniu poprzedzającym badanie nie należy wykonywać ciężkich prac fizycznych i zrezygnować z wysokobiałkowej diety.
Od tego, w jaki sposób mocz zostanie pobrany, może zależeć wynik badania. Na czczo, po uprzednim podmyciu (to bardzo ważne!) do specjalnego pojemniczka, który można kupić w aptece, oddajemy mocz z tzw. środkowego strumienia (tzn. po uprzednim 2–3 sek. oddaniu moczu do muszli); do podstawowej analizy z reguły wystarcza 50–100 ml. Próbka moczu powinna być dostarczona do laboratorium jak najszybciej – możliwie w ciągu 2 godzin. Aby badanie było miarodajne koniecznie trzeba wykonać je po całonocnej (co najmniej 5-godzinnej) przerwie w oddawaniu moczu.
W diagnostyce niektórych zaburzeń metabolicznych i czynnościowych wielu narządów, np. nerek, wątroby, gruczołów wydzielania wewnętrznego, niezbędne mogą się okazać specjalistyczne badania moczu. Ich zakres i rodzaj lekarz ustala indywidualnie dla każdego pacjenta. Do tych szczegółowych badań wymagane jest dostarczenie do laboratorium próbki moczu zebranego w ściśle określonym przedziale czasu, np. w czasie 24 godzin.
Dobowa zbiórka moczu
Zbiórkę moczu przeprowadza się dokładnie w czasie 24 godzin. W dniu rozpoczęcia badania, o godz. np. 7 pierwszy mocz należy oddać do muszli klozetowej, a każdą następną porcję – całą – do specjalnego pojemnika, i tak aż do drugiego dnia, do godz. 7 (ten mocz jest ostatnią porcją, przeznaczoną do badania. W czasie zbiórki pojemnik z moczem powinien znajdować się w chłodnym i zacienionym pomieszczeniu. Po zakończeniu zbiórki zawartość pojemnika należy dokładnie wymieszać, zmierzyć objętość i do mniejszego pojemnika odlać ok. 100 ml i dostarczyć do laboratorium. Na karteczce dołączonej do próbki moczu, zawierającej dane o osobie badanej, należy podać dokładny czas rozpoczęcia i zakończenia zbiórki oraz całkowitą objętość zebranego moczu. Jeżeli z jakiegoś powodu nawet jedna porcja moczu nie została oddana do „zbiorczego” pojemnika, badanie nie będzie dokładne i powinno być powtórzone.
Sklep Poradnia.pl poleca
Działa wspomagająco w procesach nieregularnego oddawania moczu, pomaga zmniejszać ryzyko powiększania gruczołu krokowego, działa ochronnie na układ sercowo-naczyniowy i odpornościowy. Suplement diety.
Pomaga odbudować fizjologiczną mikroflorę pochwy. Wspiera odporność kobiety przy problemach intymnych. Polecany m.in. dla kobiet stosujących antykoncepcję oraz diabetyczek i kobiet w okresie okołomenopauzalnym (klimakterium), Osłonowo podczas stosowania preparatów przeciwbakteryjnych, przeciwrząsistkowych, przeciwgrzybiczych. Suplement diety.
Preparat probiotyczny dbający o zdrowie intymne kobiety. pomaga przywrócić właściwą florę bakteryjną układu moczowo-płciowego i pokarmowego po kuracji antybiotykowej. Wskazany także dla kobiet stosujących antykoncepcję oraz diabetyczek w celu uzupełnia prawidłowej mikroflory pochwy. Suplement diety.
 |