Leczenie
Dzięki wyodrębnieniu genu CFTR naukowcy mogli opracować metodę zastępowania tego nieprawidłowego genu. Leczenie to zastosowano po raz pierwszy w kwietniu 1993 r. Polegało ono na wprowadzeniu do ustroju pacjenta nieszkodliwego wirusa przystosowanego do przenoszenia prawidłowego genu w celu zastąpienia nim tego, który wywołuje chorobę. Podejście to wydaje się obiecujące, ale rozpowszechnienie go wymaga jeszcze dalszych badań.
Rutynowe leczenie mukowiscydozy należy rozpocząć natychmiast po rozpoznaniu choroby, a sposób leczenia uzależniony jest od stopnia jej ciężkości i zaatakowanych narządów. Oczyszczanie oskrzeli z ropnej wydzieliny wymaga podawania leków upłynniających ją i fizjoterapii układu oddechowego. Aby zapobiec dalszym zakażeniom, chory otrzymuje antybiotyki i inne leki, a także stosuje inhalacje. W miarę postępu choroby potrzebne bywa podawanie tlenu. Płukanie oskrzeli pomaga w udrażnianiu dróg oddechowych. Ostatecznością jest przeszczep płuc.
Zatykający przewody śluz prowadzi także do uszkodzenia trzustki – narządu wydzielającego enzymy potrzebne do rozkładania pokarmów (węglowodanów, tłuszczów, białek) na substancje proste. Jej złe funkcjonowanie jest przyczyną zaburzeń trawienia, niedożywienia organizmu, a jego wzrost i rozwój jest upośledzony.
Dziecko chore na mukowiscydozę na ogół potrzebuje więcej kalorii niż zdrowe. Podstawową zasadą jest dostarczenie organizmowi wysokoenergetycznej diety, pokrywającej 120–150% dobowego zapotrzebowania kalorycznego. Zwiększona winna być również dawka podawanych witamin, szczególnie A, D, E i K. Trzeba unikać pokarmów powodujących bóle brzucha, biegunki lub zaparcia. W celu zachowania równowagi elektrolitów w organizmie konieczne bywa, zwłaszcza w czasie upałów i gorączki, podawanie choremu zwiększonej ilości soli.
W okresie stosowania antybiotyków, aby zapobiec biegunce, należy podawać choremu pałeczki kwasu mlekowego ułatwiające utrzymanie prawidłowej flory bakteryjnej jelit. Ustalając odpowiednią dietę, należy skonsultować się z dietetykiem klinicznym, doświadczonym w postępowaniu z chorymi na mukowiscydozę.
Inne metody leczenia
Terapie alternatywne odgrywają ważną rolę w podtrzymywaniu sił pacjenta i zwalczaniu zakażeń. Integralną częścią samoleczenia mukowiscydozy jest regularny drenaż ułożeniowy, w czasie którego dziecko leży z głową i klatką piersiową pochyloną ku dołowi, a jedno z rodziców oklepuje albo opukuje jego plecy dla rozrzedzenia śluzu. Kiedy dziecko osiągnie odpowiedni wiek, trzeba je nauczyć samodzielnego wykonywania tych czynności.
Dla rozrzedzenia śluzu zaleca się herbatki z ziela jeżówki, imbiru, prawoślazu lekarskiego i hizopu lekarskiego.
Sugeruje się stosowanie dużych dawek witaminy C dla wzmocnienia układu odpornościowego, witaminę K i B6 dla poprawy trawienia oraz pankreatynę i inne enzymy trzustkowe dla regulacji metabolizmu. Należy jednak koniecznie uzgodnić to z lekarzem prowadzącym dziecko.
Mukowiscydoza jest chorobą nieuleczalną, jednak o długości życia decyduje przede wszystkim wczesne rozpoznanie oraz prawidłowe i systematyczne leczenie. W Europie Zachodniej chorobę wykrywa się już w okresie noworodkowym, u nas okres ten trwa od 3 do 5 lat. Dzięki wczesnej diagnostyce i skutecznej terapii pacjenci żyją nawet 50 lat.
Z tej choroby się nie wyrasta, należy więc znaleźć metody opanowania i spowolnienia jej postępów. Nowością są specjalne aparaty do oddychania trzymane w ręku oraz stosowanie aerozoli, dzięki czemu lek szybciej i w mniejszej dawce dociera do dróg oddechowych. Innym sposobem usuwania lepkiego śluzu jest zastosowanie Dn-azy – enzymu, który rozkłada kwas dezoksyrybonukleinowy (DNA) uwalniany z białych ciałek krwi walczących z infekcją.
Próby terapii genowej pozostają jeszcze w fazie eksperymentalnej.
Victoria Szymańska
Zobacz również: Mukowiscydoza – istota i przebieg choroby, objawy, dieta
Sklep Poradnia.pl poleca
Zapobiega przedwczesnemu starzeniu się. Pokrywa dzienne zapotrzebowanie na witaminy: A, C, E. Wspomaga regenerację aparatu ruchu po wysiłku. Suplement diety.
Zwiększa odporność. Przyspiesza regenerację organizmu. Wzmacnia system immunologiczny. Aktywizuje działania antyalergiczne. Podwyższa sprawność psychofizyczną. Bogate źródło przeciwciał. Suplement diety.
Wspomaga układ odpornościowy (Vilcacora). Pomaga przezwyciężyć zmęczenie, opóźnia procesy starzenia (Zielona herbata). Wykazuje silne działanie antyoksydacyjne (Zielona herbata). Suplement diety.
 |
Choroby 
Pokaż/ukryj komentarze
Pokaż/ukryj formularz komentarzy
