UWAGA! Ten serwis używa cookies.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem
Reklama
Facebook
Googleplus
Twitter

Komentarze

objawy ospy wietrznej

Ospa wietrzna to choroba zakaźna wywoływana przez kontakt z wirusem z rodziny wirusów opryszczki nazwanym wirusem ospy wietrznej i półpaśca (ang. varicella-zoster virus – VZV). W roku 20100 wśród wszystkich zachorowan na ospę ponad 80% to były zachorowania wśród dzieci. Wirus ten charakteryzuje się bardzo dużą zaraźliwością. Z łatwościa przenosi się z człowieka na człowieka. Do zakażenia dochodzi w 80 % przypadków kontaktu z osobą chorą. W naszym obszarze do zachorowań dochodzi najczęściej późną zimą i wczesną wiosną.  Wirus przenosi się z człowieka na człowieka  drogą kropelkową, przez kontakt bezpośredni i pośrednio przez materiał świeżo zanieczyszczony zawartością pęcherzyków od chorej osoby. Wykwit ospowy zawiera aktywne wirusy aż do momentu wytworzenia się w ich miejscu strupka. Źródłem zakażenia mogą być także osoby chore na półpasiec, jednak prawdopodobieństwo przeniesienia wirusa jest w tym przypadku dużo niższe. Okres  wylęgania się choroby to 14-16 dni.

Charakterystyczna dla ospy wietrznej jest pęcherzykowa wysypka, trwa ona zazwyczaj do tygodnia i może objejmować całą skórę wraz z owłosionymi jej partiami a także śluzówki jamy ustnej, dróg rodnych, odbytu a nawet spojówki i rogówkę. Wysypowi pecherzyków  najczęściej towarzyszy gorączka z dreszczami i objawy paragrypowe. Pęcherzyki na śluzówkach przechodzą w bolesne, płytkie owrzodzenia.  W pierwszej fazie wysypka pojawia się najczęściej na owłosionej skórze głowy, twarzy lub tułowiu, a następnie rozprzestrzenia się na kończyny. Ma początkowo charakter wysypki plamistej, która szybko przekształcając się w grudki, a następnie w pęcherzyki wypełnione klarowną treścią, która mętnieje. Po pęknięciu pęcherzyków tworzą się strupki, po których odpadnięciu mogą pozostać płytkie blizny.  W większości przpadków u dzieci ospa wietrzna ma przebieg łagodny, ale zawsze istnieje możliwość wystąpienia powikłań i konieczności hospitalizacji. Szczególnie narażeni na ciężki przebieg ospy to wcześniaki, dzieci poniżej 1 roku życia, młodzież powyżej 13 roku życia i osoby dorosłe z obniżoną odpornością, przewlekle chore a także kobiety w ciąży. najczęstsze powikłania ospy wietrznej to: owikłania neurologiczne – takie jak: ataksja móżdżkowa, drgawki gorączkowe czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu. Mogą też wystąpić powikłania skórne pod postacią nadkażeń bakteryjnych prowadzących do ropni, ropowicy, róży, poza tym zapalenia tkanki łącznej i martwicze zapalenie powięzi. Zakażenia miejscowe mogą przyczynić się do powstania szpecących blizn na skórze chorego. Inne mozliwe powikłania to zapalenie żołądka, jelit i zapalenia płuc. Leczenie ospy polega na podawaniu leków objawowych, miejscowo stosuje sie roztwór alkoholowy gencjany.