|
Kręgosłup szyjny, tak jak jego pozostałe części, zbudowany jest z kręgów oraz ich więzadłowo-stawowych systemów połączeń. Trzony kręgów, oddzielone od siebie tak zwanymi dyskami, tworzą kolumnę, na której opiera się całe ciało. Dyski absorbują obciążenia oraz umożliwiają ruchomość kręgosłupa przy zachowaniu światła przestrzeni, w których przebiegają rdzeń kręgowy oraz nerwy rdzeniowe. Każdy dysk zbudowany jest z galaretowatego rdzenia – jądra miażdżystego oraz otaczającego pierścienia włóknistego. W skład dysku wchodzą głównie białka oraz woda, która w naturalnym procesie starzenia się zanika, co doprowadza do obniżenia wysokości dysku oraz w niektórych przypadkach do przerwania pierścienia włóknistego i przemieszczenia zdegenerowanego dysku do kanału kręgowego.
Ucisk struktur nerwowych doprowadza do bólu, niedowładów oraz zaburzeń czucia. W niektórych przypadkach nasilenie dolegliwości zmusza do podjęcia decyzji o leczeniu operacyjnym polegającym na usunięciu przemieszczonego jądra miażdżystego wraz z wyroślami kostnymi zwanymi osteofitami, które powstają w wyniku choroby zwyrodnieniowej dysku.
Koncepcja leczenia wybranych patologii stawów poprzez ich usztywnienie była szeroko stosowana do czasu wprowadzenia sztucznych stawów biodrowych i kolanowych. Usztywnienie miało na celu zlikwidowanie ruchów wywołujących ból chorego stawu. Jest to logiczne, obserwując nasze zachowanie w przypadku skręceń czy zwichnięć kończyn. Protezy stawów biodrowych wprowadzane jeszcze przed drugą wojną światową po latach zrewolucjonizowały współczesną ortopedię. Jednak o ile zachowanie ruchomości kolana czy biodra jest kluczowe ze względu na funkcję kończyny dolnej, to usztywnienie przestrzeni międzykręgowej jest dobrze tolerowane przez większość pacjentów i daje wyśmienite wyniki leczenia. Dlaczego więc tak wiele uwagi poświęca się w ostatnich latach sztucznym dyskom? Otóż istnieje ku temu kilka powodów:
1. Usztywnienie przestrzeni międzykręgowej przyśpiesza powstawanie zmian zwyrodnieniowych sąsiednich połączeń międzykręgowych.
2. Usztywnienie wpływa na biomechanikę kręgosłupa.
3. Celem leczenia jest odbarczenie uciśniętych struktur nerwowych (rdzenia kręgowego i nerwów rdzeniowych), a nie usztywnienie danego segmentu kręgosłupa. Usztywnienie było i jest zawsze koniecznością wynikającą z braku odpowiednich technik.
4. Do klasycznych operacji pobierany jest fragment kości pacjenta najczęściej z talerza biodrowego, co wywołuje dodatkowy ból po operacji i może stanowić miejsce dodatkowych powikłań.
 |
Choroby 
Pokaż/ukryj komentarze
z chęcią podpiszę na pytania osób zainteresowanych tym "zabiegiem"
Pokaż/ukryj formularz komentarzy
