|
Miastenia jest chorobą układu nerwowego o podłożu autoimmunologicznym, zaliczaną też do grupy chorób nerwowo-mięśniowych, w których dochodzi do nieprawidłowej funkcji synapsy nerwowo-mięśniowej.
Miastenia charakteryzuje się zmiennym osłabieniem i tzw. męczliwością mięśni. Termin męczliwość lub nużliwość mięśni dotyczy zjawiska narastania osłabienia mięśni po wysiłku. Poprawa następuje po odpoczynku.
O miastenii i jej leczeniu z dr nauk med. Teresą Michalską rozmawia Danuta Matukiewicz.
– W miastenii podobnie jak w innych chorobach autoimmunologicznych wytwarzane w organizmie chorego przeciwciała skierowane są przeciw jego własnym tkankom. Istotą procesu chorobowego jest zablokowanie receptorów acetylocholiny w błonie mięśniowej przez specyficzne przeciwciała. Przeciwciała te prowadzą do zaburzenia mechanizmu transmisji neuroprzekaźnika, jakim jest acetylocholina, z zakończenia nerwowego na błonę włókna mięśniowego. Upośledzenie przekaźnictwa acetylocholiny z nerwu na mięsień w wielu synapsach nerwowo-mięśniowych powoduje zmniejszenie efektywności skurczu mięśni i narastanie ich osłabienia, czyli męczliwości miastenicznej.
Istotną rolę w odpowiedzi autoimmunologicznej, czyli wytwarzaniu niepożądanych autoprzeciwciał, odgrywa w miastenii grasica. Grasica jest gruczołem wydzielania wewnętrznego, który w warunkach prawidłowych zanika w okresie dojrzewania. U około 75 proc. pacjentów z miastenią stwierdza się nieprawidłowości w funkcjonowaniu tego właśnie gruczołu. Mamy tu do czynienia z grasicą przerośniętą lub nowotworowo zmienioną.
Miastenia może też współistnieć z innymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak nadczynność tarczycy, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty, cukrzyca, łuszczyca.
– Kto choruje na miastenię?
– To choroba rzadka. Częstość jej występowania wynosi w przybliżeniu 50–125 przypadków na 1 mln osób.
Miastenią mogą być dotknięte osoby we wszystkich grupach wiekowych, lecz najczęściej pojawia się ona w trzeciej dekadzie życia i wtedy wśród chorych przeważają kobiety. Następny szczyt zachorowań obserwujemy w siódmej dekadzie życia – tzw. miastenia późna i wówczas większą skłonność do zachorowania mają mężczyźni.
– Jakie są objawy choroby?
– Głównym objawem jest osłabienie mięśni, narastające przy powtarzanych ruchach. Przy dłuższym wysiłku może objawiać się całkowitym bezwładem. Objawy męczliwości są nasilone wieczorem. Po odpoczynku zmniejszają się. Osłabienie i męczliwość może dotyczyć różnych grup mięśniowych.
Najczęściej pierwsze objawy dotyczą mięśni gałkoruchowych i mięśni powiek. Wówczas pacjenci skarżą się na podwójne widzenie, opadanie jednej lub obu powiek. Niekiedy choroba ogranicza się tylko do tych objawów – jest to tzw. postać oczna miastenii. Jednak w większości przypadków dochodzi do uogólnienia procesu chorobowego na inne grupy mięśni. I tak osłabienie mięśni mimicznych daje zmęczony wyraz twarzy. Przy próbie uśmiechu obserwujemy wówczas uśmiech poprzeczny, zwany objawem Giocondy. Niedowład mięśni żwaczy uniemożliwia dłuższe żucie pokarmów. Mowa może mieć brzmienie nosowe i zacichać w miarę mówienia lub mieć charakter bełkotliwy. Z kolei niedowład mięśni podniebienia, gardła i języka powoduje trudności w połykaniu, zwłaszcza płynów.
U około 85 proc. pacjentów dochodzi do uogólnionego osłabienia mięśni, w tym również męczliwości mięśni kończyn. Szczególnie niebezpieczne w miastenii jest występujące niekiedy zajęcie mięśni oddechowych, tj. przepony i mięśni międzyżebrowych, co wymaga stosowania w okresie zaostrzenia choroby oddechu wspomaganego, tj. intubacji i podłączenia chorego do respiratora. Mówimy wówczas o przełomie miastenicznym.
W początkowym okresie miastenia podobnie jak inne choroby autoimmunologiczne może przebiegać rzutami i remisjami. Czynnikami wywołującymi pierwsze objawy lub zaostrzającymi chorobę w czasie remisji są: infekcje wirusowe lub bakteryjne, szczepienia, przebywanie w bardzo gorącej temperaturze, stresy, narkoza z użyciem kurary, niektóre leki.
– Jak leczyć miastenię i czy można ją wyleczyć całkowicie?
– Miastenię leczymy najczęściej, stosując metody farmakologiczne i chirurgicznie. Leczenie farmakologiczne polega na podawaniu leków, które doraźnie łagodzą objawy choroby. Natomiast w leczeniu przyczynowym miastenii, ogólnie rzecz ujmując, stosuje się metody zmniejszające poziom przeciwciał w organizmie. Takie leczenie może wpłynąć na częściowe, a nawet całkowite ustąpienie procesu chorobowego. Do tych metod należy tzw. immunosupresja farmakologiczna, a więc podawanie m.in. steroidów, a także zabieg plazmaferezy oraz dożylne podawanie immunoglobulin.
Leczenie chirurgiczne w miastenii, czyli tymektomia, polega na usunięciu przerośniętej lub zmienionej nowotworowo grasicy.
Tymektomia jest zabiegiem niezbędnym w przypadku grasiczaka, ponieważ guz ten może miejscowo rozrastać się w klatce piersiowej. Zabieg tymektomii może stanowić również metodę leczenia samej miastenii w przypadku nieobecności guza, a jedynie ujawnienia w badaniu obrazowym przetrwałej lub przerośniętej grasicy. W tej grupie chorych u 85 proc. następuje poprawa, z czego u 35 proc. pacjentów ma miejsce remisja pozwalająca na całkowite odstawienie leków.
Sklep Poradnia.pl poleca
Zmniejsza podatność na infekcje bakteryjne i wirusowe. Wzmacnia system odpornościowy organizmu. Zlecany jest w stanach obniżonej odporności organizmu oraz w okresach epidemii grypy i przeziębień. Suplement diety.
Zwiększa odporność organizmu. Poprawia kondycję stawów. Źródło wapnia i fosforu w optymalnym stosunku 2:1. Suplement diety.
Wspomaga układ odpornościowy (Vilcacora). Pomaga przezwyciężyć zmęczenie, opóźnia procesy starzenia (Zielona herbata). Wykazuje silne działanie antyoksydacyjne (Zielona herbata). Suplement diety.
 |
Choroby 
Pokaż/ukryj komentarze
wiec prponuje sie tam zglosic, podam numer do pielęgniarek które moga udzielić paru informacji
(Pozdrawiam
na poczatku lekarze nie wiedzieli co mi dolega.W domu nie moglam jesc normalnego jedzenia poniewaz przy prubie jego przelkniecia dusilam sie(pozostawalo mi tylko plynne porzywienie tz. zupy ktore tez z trudem lykalam)przy prubach picia mialam male problemy poniewaz tez wylatywalo ni nosem..schudlam mialam wtedy 43kg...Zdiagnozowano mnie po ok. miesiecznym pobycie w szpitalu na oddziale neurologi w Kolobrzegu
.mam ustawione leki mestinon biore 3 x dziennie 1 tab. co 8 godz. oraz 2 tab.rano lek o nazwie imuran, chorujac jeszcze na rzs musze brac 1 x encorton 20mg.niech twoja babcia idzie jak najszybciej do lekarza neurologa i zapyta o mestinon mi pomaga.Twojej babci na pewno tez pomorze jestem dobrej mysli ty tez badz
Pokaż/ukryj formularz komentarzy
