|
Rybia łuska (ichthyosis) – objawiająca się nadmiernym i nieprawidłowym rogowaceniem skóry – jest w większości przypadków tzw. genodermatozą, należy więc do grupy chorób skórnych uwarunkowanych genetycznie. Schorzenie może być dziedziczone po rodzicach, a nawet dalszej rodzinie, albo może być wynikiem mutacji w obrębie chromosomów, w których zlokalizowane są geny. Znana jest jednak również nabyta odmiana tego schorzenia.
Medycyna zna kilka odmian rybiej łuski różniących się, między sobą m.in. stopniem nasilenia i rozległością zmian, obrazem morfologicznym oraz wiekiem osób, a ściślej – momentem, w którym pojawiły się pierwsze wykwity.
Dziedziczną odmianę choroby można podzielić na cztery podstawowe grupy: rybia łuska zwykła, rybia łuska o dziedziczeniu związanym z płcią, rybia łuska jeżasta oraz erytrodermia ichtiotyczna.
Rybia łuska zwykła
To najczęstsza postać schorzenia. W równym stopniu może objawiać się u osób obu płci, a pierwsze objawy pojawiają się już w 3–4 miesiącu życia.
Drobne, białawe i pierzaste łuski umiejscawiają się w dołach pachowych, pachwinach, zgięciach łokciowych i podkolanowych. Chorobie towarzyszy rogowacenie mieszkowe (często określane jako tzw. gęsia skórka) oraz nadmierne rogowacenie wewnętrznych powierzchni dłoni i stóp. Schorzenie najczęściej łagodnieje z wiekiem.
Rybia łuska sprzężona z płcią
Dotyka wyłącznie osoby płci męskiej. Kobiety nie chorują, są jednak nosicielkami tej choroby. Objawy tej odmiany widoczne są już w chwili urodzenia. Łuski są duże, brunatne, wielooczne. Zmiany obejmują skórę całego ciała, także doły pachowe, pachwiny oraz zgięcia łokciowe i podkolanowe.
Objawy nasilają się wraz z wiekiem. Temu rodzajowi schorzenia mogą towarzyszyć zaburzenia narządu wzroku (zapalenie rogówki, zaćma), narządu ruchu (zaburzenia rozwojowe chrząstek i kości, zaniki i niedorozwój mięśni), słuchu (głuchota), ośrodkowego układu nerwowego (skurcze mięśniowe i opóźnienie rozwoju umysłowego).
Odmiana jeżasta
Rybią łuskę jeżastą dziedziczy się w ten sam sposób jak odmianę zwykłą. Zmiany obejmują niewielkie powierzchnie skóry, przybierają postać brodawkowatych i rogowaciejących wyrośli o linijnym lub drzewkowatym kształcie. Ograniczone do niewielkich powierzchni postacie rybiej łuski jeżastej można leczyć chirurgicznie (np. elektrochirurgicznie) w celu uzyskania efektu kosmetycznego.
Erytrodermia ichtiotyczna
To schorzenie, które ujawnia się już w chwili urodzenia. Ciężkie postacie mogą powodować śmierć noworodka w pierwszych dniach życia. Dzieci z tym schorzeniem rodzą się przedwcześnie. Ich skóra w całości pokryta jest nawarstwieniami rogowymi, które pękając, wytwarzają płytki barwy białej, a potem brunatnej. Spomiędzy nich sączy się wydzielina surowiczo-krwista. Noworodki mają często zniekształconą twarz: wywinięte powieki i wargi, spłaszczony nos, zniekształcone uszy, ponadto przykurczone oraz zniekształcone dłonie i stopy.
W lżejszych postaciach schorzenia dziecko od urodzenia wykazuje cechy uogólnionego zapalenia skóry objawiającego się rumieniem i złuszczaniem typu rybiej łuski.
Zwykle ta odmiana rybiej łuski – jeżeli ma stosunkowo łagodną postać i nie doprowadzi do zgonu w okresie noworodkowym – w wieku późniejszym przybiera łagodniejszą postać.
Rybia łuska nabyta
Rybia łuska nabyta charakteryzuje się zmianami podobnymi do zwykłej rybiej łuski. Pojawiać się może w stanach wyniszczenia, zespołach złego wchłaniania, we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, w chorobach wątroby, niektórych chorobach nowotworowych (dość często w ziarnicy złośliwej). Złuszczanie w nabytej rybiej łusce jest symetryczne, obejmuje także fałdy i zgięcia skórne. Rybia łuska nabyta najczęściej ustępuje samoistnie po wyleczeniu schorzenia, które ją wywołało. W przypadku nieuleczalności choroby podstawowej stosuje się leczenie miejscowe, takie jak w rybiej łusce wrodzonej.
Leczenie retinoidami
Leczenie rybiej łuski – zewnętrzne bądź doustne – jest tylko objawowe i powinno być prowadzone przez całe życie, bowiem odstawienie leków powoduje nawrót choroby. Choremu podaje się retinoidy, które jednak mają wiele działań ubocznych, stąd decyzję o zastosowaniu tej grupy leków może podjąć tylko lekarz prowadzący chorego. Zewnętrznie stosuje się maści złuszczające i zmiękczające oraz kąpiele.
Ewa Dębicka
Sklep Poradnia.pl poleca
Maseczka do włosów blond i siwych. Chroni włosy przed utratą koloru i rozjaśnia je w sposób naturalny. Regeneruje włosy i skórę głowy. Ułatwia rozczesywanie i układanie włosów.
Nowoczesny nutrikosmetyk. Wzmacnia i poprawia kondycję włosów i skóry. Pozytywnie wpływa na wygląd paznokci i zapobiega ich łamliwości. Suplement diety.
Krem natłuszczająco-regenerujący do cery wrażliwej, naczynkowej. Łagodzi podrażnienia. Zapobiega kruchości naczyń krwionośnych. Wspomaga krążenie skórne. Zapewnia efekt kojący.
 |
Choroby 
Pokaż/ukryj komentarze
Pokaż/ukryj formularz komentarzy
